گر رانده شوم ....
مطلب زیر برگرفته از کتاب "رساله لقاء الله " نوشته " میرزا جواد آقا ملکی تبریزی(ره) " است . توضیح این که ایشان در بیان راه رسیدن به دیدار خداوند در طی مراحلی که برای سالک لازم است اولین مرحله را اراده و تصمیم بر بازگشت به سوی خداوند می دانند که در این مرحله به کیفیت توبه پرداخته اند و در این بخش به وسوسه های شیطان برای جلوگیری از توبه کردن انسان و پاسخ هایی که سالک باید به آن ها بدهد پرداخته اند . این مطلب برای من بسیار زیبا و راهگشا بود و چون بارها در گفتگوهايي که با جوانان و نوجوانان داشته ام رگه های نا امیدی چه در مسائل معنوی و چه در مسائل جاری زندگی اشان را ديده ام اين مطلب را درمان اين تفكر خطرناك يافتم . چرا كه هيچ بيماري و سمي مهلك تر از نا اميدي وجود ندارد . بنابراين علاوه بر اين كه توصيه مي كنم اين كتاب خوب را حتما بخوانيد شما را به اين كلام زيبا در ادامه مطلب دعوت مي كنم .
"... و به طور كلي ، پس ( شخص گناهكار ) بايد بداند كه در توبه - مادامي كه مرگ را با چشم خود نديده – باز است اگر چه گناهش از مقدار بزرگي) قابل توصيف و بيان نباشد .و همچنين بايد بداند كه ياس و نااميدي از رحمت داوند – عزوجل – از بزرگترين گناهان است و ما گناهي ، بزرگتر از آن نيافتيم ( بلكه ) جرات مي كنم و مي گويم كه : به يك لحاظ ، ياس و نااميدي از رحمت خدا ، بزرگتر از كشتن انبيائ – عليهم السلام – است.و به صورت خلاصه از امور مهم و واجبي كه سالك بايد بداند ، اين است كه همت شيطان ، در اين است كه به هر صورتي كه امكان دارد ، مانع از ( پيمودن ) راه خداي تعالي شود و اگر از راه هاي معمولي هواي نفس نتوانست ، بر مي گردد و از راه هاي شرع ( دين ) و عقل ، به صورت مخفي و پوشيده مي آيد و اگر از اين راه ها هم نتوانست غلبه كند پس به او مي گويد : كار تو تمام شده است ( و ) نمي تواني توبه حقيقي بكني ، براي اين كه توبه حقيقي شرط هايي دارد كه تو كجا و شرط هاي توبه حقيقي كجا ؟! و اگر نمي تواني به شرايطش عمل كني توبه نكردن ، بهتر از توبه دروغي است . علاوه بر اين مي گويد كه تو آنقدر گناه كرده اي كه ديگر قابليت و اهليت توبه را نداري و موفق به توبه نمي شوي .و اگر سالك گفتار او را قبول كند همين كه قبول كرده مغلوب او شده است و در آينده نيز مغلوب خواهد بود ( وشيطان بر او چيره خواهد شد ) و ( شيطان در اين صورت ) به هدفش رسيده .ولي اگر گفتار شيطان را جواب داد و رد كرد و به او گفت كه : اولا آن مقدار از رحمت الاهي را كه مي توان تصور كرد ، طوري است كه خود تو ( نيز ) از رحمتش نا اميد نشدي و خداي تعالي دعايت را مستجاب نمود .ثانيا: اگر من قادر به توبه ي حقيقي و كامل نيستم ، آن مقداري كه مي توانم انجام مي دهم كه شايد خداوند مهربان به جهت همين مقدار توبه اي كه كردم توفيق بيشتر از آن را بدهد و هنگامي كه آن ( مقدار بيشتر از توبه ) را انجام دادم باز خداوند توفيق به بهتر را نصيبم مي كند تا اين كه مرا به توبه كامل مي رساند همان طور كه عادت و روش خداوند –عزوجل – به اين رويه و طريقه جاري شده است . ولي اگر گفتار تو را قبول كنم ، پس در آن پذيرش هلاك قطعي است و هرگز نجاتي بعدش نيست و خود همين نااميدي از گناهان كبيره ي هلاك كننده است و شايد به خاطر همان( نااميدي) تعجيل و شتاب در عذاب و سبب زيادتي عذاب و خسران دنيا و آخرت بشود.....مناظره با شيطان در مقام توبه و در اينجا جواب قوي و قطعي ديگري براي دفع وسوسه ي اين خبيث ( شيطان ) مي باشد و آن كه به او مي گويي : تو به من مي گويي كه توبه صحيح و درستي نمي تواني به جا بياوري ، بله اگر عنايت خداوند – عزوجل – شامل حال من نشود توبه صحيح و كامل غير ممكن است بلكه قادر بر توبه ناقص هم نخواهو بود ولي اگر عنايت خداون – جل جلاله – شامل حال من بشود ( در اين صورت ) به همه ي مراتب و مقامات عالي كه به خيال ( بشر ، هم ) خطور نمي كند ممكن است كه برسم. اگر بگويد : از كجا معلوم كه عنايت او به تو خواهد رسيد ؟پس بگو : از كجا تو مي داني كه عنايتش به من نخواهد رسيد ؟اگر بگويد : عنايت او هم قابليت و اهليت مي خواهد .بگو : بزرگان ، اهليت را چگونه به دست آوردند ؟ آيا نه اين است كه خداوند – عز و جل – آن را به آنان بخشيده ؟ من نيز آن را از خداوند – عز وجل – طلب مي كنم .و اگر بگويد : آخر تو چه قابليت كرم او را داري ؟ و در مقابل كدام يك از اعمالت درخواست آن را مي كني ؟ مگر نميبيني كه ( اين قابليت هم ) به هر كسي داده نمي شود ؟پس در جوابش بگو : آن را با گدايي كردن مي خواهم و گدا مجاني و رايگان مي خواهد. ( نه در مقابل كاري كه كرده ) و اگر بگويد : با همه ي اين ( حرف ) ها به گدا كه همه چيز نمي دهند .پس بگو : شايد آنان ( كه مورد عنايت واقع نشده اند ) در گدايي با جديت و پشتكار نبودند.و اگر بگويد : تو نافرماني كرده اي و حكم و فرمان خداوند جليل رد و عدم پذيرش تواست.پس بگو : در حكم و فرمان خداوند جبار و قهار واجب و لازم نيست كه به هر نافرماني ، خشم و غضب كند و ردش كند.اگر بگويد : پس ( اگر اينطور باشد ) قهاريت خدا ع كجا ظاهر خواهد شد ؟پس بگو : قهاريتش در افرادي مثل تو ظاهر مي شود . كساني كه دشمني با خداوند جليل مي كنند و نااميدي در بندگان ايجاد مي كنند و مانع امتثال و فرمان پذيري دعوت خداوند مي شوند .و اگر بگويد كه : استحقاق عذاب و عقاب تو كه قطعي است و همچنين وعده خداوند به عذاب كردن شخص گناهكار نيز قطعي است اما اجابت و عطاي گدايي تو امري محتمل است .پس بگو : تو اشتباه مي كني و از وعده ي اجابت و قبول او بي خبري ( زيرا كه ) اگر پادشاهي خلاف وعده عذاب و عقاب خود عمل كند اين كارش قبيح و زشت نيست . ولي آن چه را كه هيچ كس در مورد خداوند – عز و جل – احتمال نمي دهد ، آن تخلف كردن خداوند از وعده هايش ( به نعمت ها و بهشت ) مي باشد . و اگر بگويد : روي تو از گناه سياه شده ، حال تو پست است ، پس با چه رويي به آستان قدس و پاك او مي روي ؟ بگو: رو سياه هستم ( ولي ) با توسل به نورهاي درخشان و تابان روي اوليائ الاهي ، مي روم .و اگر بگويد : تو قابليت توسل به آن هارا هم نداري .پس بگو ك به آنان نيز به توسط دوستان و محبين ايشان ، توسل مي كنم .و به طور خلاصه & الحذر & الحذر ( بپرهيز & بپرهيز ) كه فريب بخوري و از رحمت گسترده خداوند مايوس نااميد بشوي و در جوابش بگو اگر هزار مرتبه از اين در رانده شوم ، من از آن بر نمي گردم و چگونه( برگردم ) و حال آن كه اين در دري است كه تا به حال شنيده نشده كه كسي با حالت تضرع و گدايي خواهان رحمت او باشد و اميد به آن داشته باشد و نااميد برگردد.چنان كه فرعون با تمام ويژگي هايش يك شب گدايي نمود پس مايوس و نااميد برنگشت و اجابت شد ، همان طور كه تو ( ي شيطان نيز ) اجابت شدي ، بنابر هر حال : " گر رانده شوم از اين در ، بيايم از در دگر "
